ผมเป็นคนชอบเล่นเกมมาตั้งแต่เด็ก มีบ้างที่เล่นจนเสียการเรียน.. เดี๋ยวนี้ก็ยังเสียใจไม่หายที่เล่นซะจนสายตาสั้นลงๆทุกวัน แต่ที่เสียใจน่ะ เรื่องสายตาที่มันสั้นเท่านั้น ผมไม่เคยเสียใจเลยที่ได้เริ่มเล่นเกมมาจนถึงทุกวันนี้

เล่นเกมมามาก ลองเกมมามาก จนตอนนี้ตัวผมเองไม่ได้บริโภคเกมเพื่อความสนุกไปซะแล้ว ไม่สิ จะบอกให้ถูกคือ ผมไม่ได้รู้สึกสนุกกับเกมเหมือนคนทั่วไป โดยเฉพาะเกมออนไลน์ที่คนทั่วไป ได้ปั่นเลเวลเหนือชาวบ้านก็มีความสุขได้ หรือใช้พลังทรัพย์ซื้อของจาก Cash Shop มาอวดแล้วเป็นสุขได้.. เดี๋ยวนี้ความสนุกที่ผมได้จากเกมยังคงเหมือนสมัยที่ยังไม่มีเกมออนไลน์ให้เล่น แต่มีเพียงเกม RPG ที่ทำให้ผมชอบผจญภัยให้ทะลุปรุโปร่งทุกซอกทุกมุมเพื่อเก็บความลับของตัวเกมให้หมดทุกเรื่อง

ปัจจุบันนี้ ผมก็ยังเล่นเกมอยู่ โดยจะเล่นเกมออนไลน์เป็นหลักและพบปัญหากับตัวเองที่ว่า อยู่เกมไหนๆก็จะอยู่ได้ไม่นาน ซักพักก็ต้องเลิกแล้วย้ายเกม มีน้อยเกมนักที่ผมจะกลับไปเล่นเพราะเข็ดขยาดกับหลายสาเหตุที่เจอมากับตัว.. ถึงผมจะเอาแต่เล่นเกม ผมก็พยายามใช้สมองที่มีรอยหยักอันน้อยนิดของผมพิจารณาดูว่ามันเกิดจากอะไรกันแน่ ผมถึงอยู่กับเกมนั้นๆได้ไม่นาน ทั้งที่ยังมีเพื่อนเล่นอยู่ด้วยกัน

ประการที่หนึ่ง  มันอาจจะเกิดจากตัวผมเองที่ชอบผจญภัยจนเกินไป เกมไหนๆที่ผมสามารถเคลียร์เควส หรือแก้ปริศนาในเกมได้จนถึง "เพดาน" ของ patch นั้นๆ ถ้าตัวเกมยังไม่อัพเดทเป็นเวลานาน ผมก็จะรู้สึกอิ่มตัวจนไปลองเกมอื่นฆ่าเวลา จนกลายเป็นว่าติดเกมอื่นที่ไปลองแทนจนทิ้งเกมเก่าไปเสีย

ประการที่สอง เมื่อกล่าวถึงเกมออนไลน์ แน่นอนว่ามันคือสังคมเล็กๆบนโลกอินเตอร์เนต ผมได้พบปะผู้คนหลากหลายประเทศ ทั้งจากที่ลองเล่นในเซอเวอร์ไทย ญี่ปุ่น และ Inter.. ทำให้พบว่าผู้เล่นแต่ละประเทศนั้นมีมาตรฐานแตกต่างกันเห็นได้ชัด หากให้ยกตัวอย่าง ผู้เล่น Inter มักจะเคารพสิทธิ์ของผู้เล่นอื่น ไม่ทำอะไรที่เป็นการล่วงเกิน และเน้นลุยแบบตัวใครตัวมันเสียมากกว่าการไปเป็นกลุ่มๆ ขณะที่ผู้เล่นญี่ปุ่น เขาจะมีคอนเซปในตัวละครของเขาเอง เช่น เขาตั้งใจว่าตัวละครตัวนี้ ชื่อนี้ ต้องมีนิสัยแบบนี้ เวลาอยู่ในเกมเขาจะแสดงลักษณะกริยา คำพูดที่ใช้เป็นตัวละครนั้นจริงๆ ราวกับว่าเป็นนักแสดงมือหนึ่ง คนพวกนี้มักจะชวนคุย ช่วยเหลือผู้อื่น หรือแสดงให้เห็นแต่ด้านดีของตัวเอง ตั้งแต่ผมเล่นเกมญี่ปุ่นมาเป็นปี ผมไม่ค่อยมีปัญหาทะเลาะเบาะแว้งกับใคร และจะอยู่เกมนั้นได้ยาว เสียดายแต่ที่บริษัทเขาจะแบน IP ของไทยเพียงเพราะกลุ่มคนที่ไม่รู้จักมารยาทจากไทยไม่กี่คนไปทำชื่อเสียงประเทศให้เสื่อมเสียในเซอเวอร์ของเขา.. แล้วผู้เล่นไทยล่ะ เป็นอย่างไร ? นี่คือสาเหตุหนึ่งที่รุนแรงขนาดทำให้ผมเลิกเกมบางเกมไปได้เลยทีเดียว.. ผู้เล่นไทยส่วนมากจะใช้เกมออนไลน์เป็น "ที่ระบายอารมณ์" เสียมากกว่าการเล่นเพื่อ "ผ่อนคลาย" คุณจะสามารถเห็นคำด่าหยาบๆว่อนไปทั่ว มีปัญหาทะเลาะเบาะแว้งจนต้องประจานลองเว็บบอร์ดของเกมนั้นๆ จนเห็นแล้วเอือมระอาเหลือเกิน ราวกับว่าเป็นสังคมที่ซ่องสุมความเลว ความเกลียดชัง ที่คนดีส่วนน้อยอยู่ได้ไม่นานก็ต้องหนีไปที่อื่น

ประการที่สาม เกมออนไลน์ดีๆนั้นมีมากมาย แต่ก็ไม่แน่ว่าจะดีเสมอไป ถึงแม้ผมจะไปเล่นเซอเวอร์ญี่ปุ่น Inter มาก่อนแล้วคิดว่าระบบมันดีมากมาย แต่ทันทีที่ผมโดนบล๊อค IP เพราะคนบางกลุ่ม ผมจึงไม่มีทางเลือกจนมาเล่นของไทย เมื่อมีบางบริษัทซื้อมาให้บริการ.. ผมเคยพกความหวังที่เต็มเปี่ยมที่จะนำข้อมูลที่ตนเองเคยเล่นผ่านมาแล้วในเซอเวอร์ต่างประเทศมาบอกให้นักเล่นชาวไทยรู้กัน จะได้เล่นสบายๆ แต่สิ่งตอบแทนที่ผมได้กลับไม่เป็นเช่นนั้น.. บริษัทไทยที่นำเกมเข้ามา ปัจจุบันเน้นลูกค้าเป็นวัยรุ่นเป็นหลัก ฉะนั้นระบบเดิมของต้นฉบับที่ส่วนมากจะเป็น Air Time จึงแปรเปลี่ยนเป็น Item Mall หรือที่เรียกว่า Cash Shop ไป.. เดิมทีมันไม่ใช่ปัญหาของผม เพราะของพวกนี้จะซื้อไม่ซื้อ ก็ไม่หนักหัวต่อการเล่นให้สนุก เพียงแต่มันมีบางเกมที่ "ตัด" ระบบในเกมออก เช่น มีไอเทม A ซึ่งปกติสามารถผลิตได้ด้วยสกิลต่างๆของสายอาชีพ เพียงแต่ patch ปัจจุบันยังผลิตไม่ได้ ถึงกระนั้นแทนที่จะอัพเดท patch อยู่มาวันหนึ่งจากของที่น่าผลิตได้ในอนาคตกลับถูก "ตัด" การผลิตออกไปและนำมันไปใส่ไว้ใน Cash shop แทน และเมื่อ patch ใหม่มาถึงก็ดันผลิตไม่ได้จริงๆ เป็นต้น.. ผลที่เกิดคือ ข้อมูลทั้งหลายที่ผมและผู้เล่นคนอื่นๆที่หามาเผยแพร่เพื่อให้คนอื่นเล่นได้สนุกกลับเป็นหมัน เพราะมันถูกตัดออกไปแล้ว รู้ไปก็เท่านั้นไม่มีประโยชน์อะไรใดๆ เสียแรงฟรีที่อุตส่าห์ไปค้นคว้ามา ปกติเกมที่เป็นแบบนี้ผมมักจะเลิกในทันที แต่ก็มีบางเกมที่ดูท่าทีไปก่อนว่าตัวบริษัทจะแก้ตัวทำให้ดีกว่านี้ได้หรือไม่..

ผมเป็นคนชอบเล่นเกมมาตั้งแต่เด็ก แต่ยิ่งชอบเท่าไรผมก็ยิ่งเสียใจที่อนาคตวงการเกมบ้านเรามันเน่าลงทุกวันๆ เกมใหม่ออกมาเรื่อยๆ เกมเก่าๆปิดตัวไป เกมที่น่าจะมีทางรอดก็ดิ้นรนไป ตามใจของบริษัทหน้าเงินที่ซื้อมาให้บริการนั้นๆ

เคยมีคนบอกว่าเกมนั้นห่วย บอทเยอะอย่าไปเล่น แต่ผมเชื่อว่าเกมน่ะ เป็นสิ่งที่ไว้ฝึกสมอง หาประสบการณ์ มันไม่มีดีรึเลว แต่มันจะดีหรือเลวได้ ขึ้นอยู่กับ "คน" ที่บริโภคมัน ควบคุมมัน หรือบริหารมันต่างหาก ที่จะสร้างสังคมที่ดีให้เกมนั้นได้ ผู้เล่นต้องมีจรรยาบรรณ ผู้บริหารต้องมีมาตรการคุมอย่างเด็ดขาด แต่ก็ต้องเข้าใจผู้เล่น ซึ่งที่กล่าวมานั้นช่างหาได้ยากในประเทศนี้เสียจริง.. 

edit @ 25 Dec 2007 02:57:42 by Donlanai